3. "Wyjaśnij mi to..."

"Kocham życie, przy­jacielu, i na­wet wte­dy, kiedy zra­niło mnie tak bar­dzo, że przez krótką chwilę zap­ragnęłam um­rzeć, na­wet wte­dy nie po­pełniłam zdrady" ~Halina Poświatowska

Nie mogłam spać... Wierciłam się na łóżku, nie mogąc znaleźć najwygodniejszej pozycji... Ciągle zastanawiałam się, nad wszystkimi zdarzniami... Chyba będę musiała pogadać z Abigaile...

****

-Panno van Rausen! - usłyszałam podenerwowany głos nauczycielki - Jak może panna spać na lekcji?!

Nienawidziłam nauczycielki histori z kilku powodów:

1. Zawsze do uczniów zwracała się panna/panie. (To i tak lepiej, niż było kiedyś - mówiła do nas białogłowe, a do chłopaów - mościpanowie)

2. Zawsze zanudzała na lekcji, jak to było, kiedy nie było różnych rzeczy, takich jak tablety, czy wypasione smartphony.

3. Powinna zachodzić naturalna wymiana pokoleń: Ona kończy, ktoś inny zaczyna. Jednak nie! Upiera się, że dopóki jest zdrowa będzie nas uczyć.

4. Nawet dyrektor szkoły, nie kryje się z faktem, że pani Gordphin jest już, no, nazywajmy rzeczy po imieniu, stara.
- Proszę pani...
- Wytłumacz się!
- Ale...
- Nie przerywaj mi, jeszcze nie skończyłam!
Zamilkłam. Czekałam na dalszą część zdania.
- Czemu milczysz? - jej spojrzenie było okropne
- Myślałam, że pani jeszcze nie skończyła...
- Nie pyskuj!
- Ale...
-Dosyć! Do dyrektora - marsz! - wrzasnęła
Myślałam, że wybuchnę. Mimo to poszłam do gabinetu pani dyrektor. Przynajmniej będę miała święty spokój.

*****

Po szkole chciałam porozmawiać z Abigaile. Miałyśmy wraz z Laurą spotkać się przed stajnią. Jednak ona nie przyszła.

- Co się z nią dzieję? - zapytała Laura

- Zaraz wrócę...

Piorunem popedałowałam do konkurencyjnej szkoły. Miałam nadzieję, że tam zastanę Abi. Nie myliłam się ani trochę. Gdy czekałam na zakończenie treningu baletu... baletowego... treningu... (?) rozmyślałam co jej powiem, o co zapytam... 

Mam element zaskoczenia. Tylko... po co mi on?! W końcu usłyszałam głos instruktorki:

- Dziękuję wam! Na dziś koniec!

Poczekałam chwilkę. W drzwiach stanęła brunetka. Gdy mnie zobaczyła, strasznie się zmieszała.

- Yyy... cześć - szepnęła

- Cześć. Przepraszam... Co ty wyprawiasz? - zapytałam

- Ćwiczę...

- Czyli to dlatego nie przychodzisz do stajni...

- Ana, to nie tak! - zaprzeczała

- To mi wyjaśnij! Powiedz, czemu zaniedbujesz Tebirę?

- Bo ja... Zrozum mnie! Od dawna nie podobało mi się w tej stajni! Wierz mi, kocham Tebirę, ale nie mogę wytrzymać w tej stajni... poza tym... Chciałam spróbować czegoś nowego dla mnie... czegoś, co robiła moja mama... - ostatnie słowo prawie wyszeptała

- A jakby twój ojciec zaczął pracować jako spawacz, to też byś na to poszła?! - wrzasnęłam

Nagle, miałam ochotę zapaść się pod ziemię. Albo cofnąć wskazówki o te 15 sekund! Walnęłam jak "łysy grzywką o kant kuli"... Przecież Abigaile nie ma rodziców! Zginęli gdy miała 7 lat...

Po nich został jej owczarek niemiecki... Jej rodzice zmarli w wypadku samochodowym. Nie mogę uwierzyć że tak to rozegrałam!!!

- Raczej nie... ale gdyby to była jedyna pamiątka po nim, może bym i spróbowała - odparła, ominęła mnie i zniknęła w szatni...

---------------------

Czekam na recenzję. Teraz serio wziełam dupę w kroki i się nieco pozbierałam XD

Nie wiem czy dobrze to zrobiłam... Za błędy przepraszam...

I jeszcze, ta scenka z "lekcji historii", to wydarzyło się u nas na lekcji xD